मनिला । फिलिपिन्समा आएको कलमेगी चक्रवात ले पुनः एकपटक प्राकृतिक विपद् र मानवीय असुरक्षाको कठोर सम्झना दिलाएको छ। हालसम्म मृत्यु हुनेको संख्या ६६ पुगेको छ र २६ जना अझै बेपत्ता छन्। यो आँकडा केवल संख्यामा सीमित छैन—यसले सयौँ परिवारका सपनाहरू, जीवनका आधारहरू, र भविष्यका आशाहरू बगाएर लगेको छ।
चक्रवात कलमेगीले विशेषगरी उत्तरी र मध्य फिलिपिन्सका क्षेत्रहरूमा विनाशको ताण्डव मच्चाएको छ। तीव्र हावासहितको भारी वर्षा, बाढी, र पहिरोका कारण गाउँहरू अलग्गिएका छन्, खेतबारी नष्ट भएका छन्, र लाखौँ मानिसहरू विस्थापित भएका छन्। कृषि क्षेत्रको ठूलो क्षतिले देशको अर्थतन्त्रमा दीर्घकालीन असर पार्ने निश्चित देखिन्छ।
तर यो केवल फिलिपिन्सको पीडा होइन। जलवायु परिवर्तनको प्रभाव विश्वव्यापी हुँदै गएको छ। समुद्रको सतहको तापक्रम बढ्दै जाँदा चक्रवातहरू अझ बलिया र अनियमित बन्दै गइरहेका छन्। यस्तो अवस्थामा विकासशील देशहरू, जसका स्रोतहरू सीमित छन्, सधैं बढी मारमा पर्छन्।
सरकार र अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले तत्काल राहत, पुनर्निर्माण, र दीर्घकालीन जलवायु अनुकूलन रणनीतिमा ध्यान दिनुपर्ने बेला आएको छ। उद्धार र पुनर्स्थापनासँगै प्राकृतिक विपद् व्यवस्थापनमा पूर्वतयारी र समुदाय–स्तरीय चेतना बढाउनु आजको आवश्यकता हो।
हामी सबैले बुझ्नुपर्छ—कलमेगी केवल एउटा देशको विपद् होइन, यो सम्पूर्ण मानव सभ्यताका लागि चेतावनी हो। यदि अहिले पनि हामीले पृथ्वीप्रति जिम्मेवारीपूर्वक व्यवहार गर्न सकेनौं भने, भोलि हरेक देशले आफ्नै “कलमेगी” भोग्नुपर्नेछ।
