काठमाडौँ । विश्व क्रिकेटको ठूलो मञ्चमा बाह्र वर्षपछि
हासिल गरिएको नेपालको ऐतिहासिक जित केवल खेलकुद उपलब्धि मात्र होइन, राष्ट्रिय
आत्मविश्वास र सम्भावनाको पुनर्जागरण पनि हो। लामो प्रतीक्षा, निराशा, संघर्ष र
पुनर्निर्माणको यात्रापछि आएको यो सफलता नेपाली खेलकुदका लागि प्रेरणादायी मोड
बनेको छ।
संयम, रणनीति र टिम–स्पिरिटले स्पष्ट
सन्देश दिएको छ—स्रोत सीमित भए पनि दृढ इच्छाशक्ति र सही तयारी भए परिणाम सम्भव छ।
विश्वकपजस्तो दबाबपूर्ण प्रतियोगितामा जित निकाल्नु सजिलो विषय होइन। यसका लागि
खेलाडीको मानसिक तयारी, प्रशिक्षक समूहको योजनाबद्ध दृष्टिकोण, र
व्यवस्थापनको समर्थन निर्णायक हुन्छ।
यो जितले वर्षौंदेखि नेपाली क्रिकेटले भोग्दै आएको
उतार–चढावलाई पनि स्मरण गराउँछ। कहिले संरचनागत समस्या, कहिले
प्रशासनिक विवाद, त कहिले पूर्वाधार अभाव—यी सबैका बाबजुद
खेलाडीहरूले मैदानमा दिएको प्रदर्शन प्रशंसनीय छ। यसले देखाउँछ कि खेलाडीको क्षमता
जोगाइराख्न स्थिर र पारदर्शी खेल प्रशासन अनिवार्य छ।
अब चुनौती झन् ठूलो छ। एक जितले मात्र यात्रा पूरा हुँदैन।
निरन्तरता, अनुशासन र दीर्घकालीन योजना आवश्यक छ। उमेर समूहदेखि घरेलु
प्रतियोगितासम्म बलियो संरचना निर्माण गर्न सके मात्र यस्ता उपलब्धि नियमित बन्न
सक्छन्। प्रशिक्षक विकास, डेटा–आधारित प्रशिक्षण, र
अन्तर्राष्ट्रिय एक्सपोजरमा लगानी बढाउन जरुरी छ।
समर्थक र दर्शकको भूमिका पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण छ। जितमा
उत्सव मनाउने मात्र होइन, हारमा पनि साथ दिने संस्कारले टिमलाई
स्थायित्व दिन्छ। खेलकुदमा भावनात्मक समर्थन ठूलो ऊर्जा स्रोत हो।
बाह्र वर्षपछि आएको यो विश्वकप जित नेपाली क्रिकेटका लागि
नयाँ अध्यायको सुरुवात हो। अब यसलाई क्षणिक खुशीमा सीमित नराखी दीर्घकालीन
उन्नतिको आधार बनाउनु सबै सरोकारवालाको साझा जिम्मेवारी हो।
