काठमाडौँ । समाजमा
बढ्दो हिंसात्मक घटनाहरूले हाम्रो सामाजिक संरचनामाथि गम्भीर प्रश्न खडा गरिरहेका
छन्। पछिल्लो घटनामा खुकुरी प्रहारबाट आमाको ज्यान जानु र दिदी गम्भीर घाइते हुनु
केवल एउटा आपराधिक घटना मात्र होइन, यो हाम्रो परिवार, समुदाय
र मानसिक स्वास्थ्य व्यवस्थाको कमजोर पक्ष उजागर गर्ने पीडादायी यथार्थ हो।
परिवारभित्रै यस्तो प्रकारको हिंसा हुनु
झनै चिन्ताजनक पक्ष हो। जहाँ सुरक्षा, माया र विश्वास
हुनुपर्ने हो, त्यही स्थान असुरक्षित बन्नु समाजका लागि गम्भीर संकेत हो।
यस्तो घटनाले पारिवारिक सम्बन्धहरूमा बढ्दो तनाव, आपसी समझदारीको कमी र
मानसिक असन्तुलनजस्ता समस्याहरूको उपस्थितिलाई संकेत गर्छ।
यस्ता घटनाहरू रोक्नका लागि केवल कानुनी
कारबाही मात्र पर्याप्त हुँदैन। अपराधपछि दोषीलाई कारबाही गर्नु आवश्यक भए पनि
त्यसअघि नै यस्ता घटना हुन नदिन सामाजिक सचेतना, परामर्श सेवा र मानसिक
स्वास्थ्यसम्बन्धी पहुँच विस्तार गर्नु अपरिहार्य छ। विद्यालय, समुदाय
र स्थानीय तहबाटै पारिवारिक विवाद समाधान, क्रोध नियन्त्रण र
मानसिक स्वास्थ्यसम्बन्धी शिक्षा प्रवर्द्धन गरिनुपर्छ।
साथै, सुरक्षा निकायले पनि
घरेलु हिंसा वा पारिवारिक तनावका संकेतहरूलाई समयमै पहिचान गरी आवश्यक हस्तक्षेप
गर्न सक्ने संयन्त्र बलियो बनाउनुपर्छ। छिमेकी, आफन्त र समुदायले पनि
यस्ता संवेदनशील अवस्थाहरूलाई नजरअन्दाज नगरी सम्बन्धित निकायलाई जानकारी गराउने
संस्कार विकास गर्नु जरुरी छ।
यो घटना केवल एउटा परिवारको दुःखद कथा
होइन, सम्पूर्ण समाजका लागि चेतावनी हो। हिंसालाई सामान्य रूपमा लिनु
वा बेवास्ता गर्नु अबको विकल्प हुन सक्दैन। सुरक्षित, सहिष्णु
र संवेदनशील समाज निर्माणका लागि सबै पक्षले आफ्नो भूमिका जिम्मेवारीपूर्वक
निर्वाह गर्नुपर्ने बेला आएको छ।
